Island of is a post from Mijn weblog.

Niet alleen buiten, maar ook binnen hangt er een grijze zware wolk boven mijn hoofd. Termen van mijn studie schieten door mijn hoofd. ADHD, autisme, blinde kinderen, dove kinderen, kinderen met een lichamelijke of een verstandelijke handicap, dyslexie, dyscalculie of toch hoogbegaafd? Het is verbazend hoeveel (kleine of grote) problemen kinderen kunnen hebben. Nu maar hopen dat het leren morgen zijn vruchten afwerpt. Wish me luck!

Leert over leerproblemen is a post from Mijn weblog.

Maar waarom hangen er dan donkere wolken boven mij.
Niet door de liefde, dat zeker niet.
Het ziet er zeer rooskleurig uit.
Maar toch kan ik niet met volle teugen genieten.
Achterhaalt het verleden me weer?
Of ben ik bang mezelf te verliezen?
Om me volledig te geven?
Bang gekwetst achter te blijven..?

Ik verdwijn in de boeken.
Loop achter de feiten aan.
Mijn leven gaat als een waas voorbij.
Dwalend tussen heden en verleden.
Zoek ik mijn weg.
Zodat ik hopelijk binnenkort in de zevende hemel terecht kom.

De zevende hemel, of toch niet helemaal. is a post from Mijn weblog.

Dinsdagmiddag de hele middag in de Muzetuin gelegen. Heerlijk in het zonnetje, met een leuk gezelschap. Samen naar dansende mensen kijken, of naar een groepje dat muziek zit te maken. Ondertussen elkaar vervelen, knuffelen en kusjes geven. Ik had zo nog uren kunnen blijven liggen.

Woensdag met de trein naar Nijmegen. Daar geluncht en gewinkeld en natuurlijk ook weer lekker in het zonnetje gezeten. Dit keer met ijsje. Daarna dezelfde reis weer terug.

Vandaag heb ik ‘s ochtends lekker getut. Gewoon treuzelen, omdat het kan. Om half 1 had ik voor het eerst rijles. Ik vond het eigenlijk best eng, ik was steeds bang dat ik iets verkeerds deed. Maar na 3 kwartier begon ik het leuk te vinden en tegen de tijd dat ik thuis was, wilde ik dat het nog langer duurde. Daarna zei mijn moeder waarom kom je niet even in de tuin zitten, het is heerlijk. En ze had gelijk, ik heb bijna een uur in mijn bikini gelegen een poging tot bruin worden. Na een uurtje vond ik het tijd voor mijn boeken, dus ben ik op bed gaan leren. Mijn eiland van warme en zachte dekens. Dan vind ik het niet eens zo erg om er mee bezig te zijn.

Echt, wat heerlijk! Ik kan niet wachten op vakantie. Gewoon leuke dingen doen, van het zonnetje genieten enzovoorts. Al moet ik zeggen dat ik leren op deze manier ook niet erg vind, zolang het maar afgewisseld wordt met leuke dingen.

Vakantie? Nee nog niet helemaal. is a post from Mijn weblog.

Hondenpoep is a post from Mijn weblog.

Witte donderdag. De dag van licht. Het licht dat jij zo graag wilde zien en de laatste maanden naar verlangde. Een perfecte dag, als je dan toch moest gaan. En nog frappanter was, het feit dat het sneeuwde op de dag van de crematie. Niet een paar vlokjes, nee echt een paar uur mooie vlokken. Zelfs als je er niet meer bent, heb je de touwtjes nog in handen. Hierdoor kwamen twee neven van je te laat, waardoor mijn twee neven aan de kist stonden. Twee vriendelijke reuzen aan de kist van mijn oma, wat een mooi en fijn gezicht was dat. Om een vriendelijk bekend gezicht te zien. Zoals mama het graag wilde, maar mijn tante daarentegen niet. Was dat toeval, nee dat geloof ik niet. Tot het einde bleef je alles piekfijn verzorgen.

Bedankt oma, voor alle mooie jaren en uren geduld terwijl je met ons aan het knutselen was. En met trots zal ik onze avontuurlijkheid, eigenwijsheid en liefde voor dansen voort blijven zetten.

Ps. het is raar om geen opa’s of oma’s meer te hebben, koester ze zolang je ze hebt!

Witte donderdag is a post from Mijn weblog.

Filosofeert op bed is a post from Mijn weblog.

Wat wat betreft het idee van ruilhandel, lijkt met dat een heel goed plan. Beetje bij beetje ruilen we, totdat we evenveel van onszelf houden als van elkaar.

Our time to shine is a post from Mijn weblog.

Maar dan kom je bij dansles en heb je een Belgische invalster, waar alleen al het accent leuk van is. En naarmate zij een pittig dansprogramma op de rol heeft staan voor je, voel je je concentratie toenemen. Langzaam maar zeker, zonder dat je het door hebt vloeit alle narigheid weg. En na de dansles in de auto terug voel je je ontspannen. Echt ontspannen. En zing je mee met de liedjes op radio die je wel/niet kent.

Daarna kun je weer genieten van de kleine dingen in het leven. En ga je vol goede moed begin je weer aan de berg huiswerk. Ik heb er weer vertrouwen in.

Kon ik maar wat vaker dansen.

Today I hate it all is a post from Mijn weblog.

En tegelijkertijd heb ik voor het eerste sinds tijden lentekriebels. Mijn kamer moest netjes, ik trek andere kleren uit de kast en geniet van de zon. En hoe kan ik dat het beste doen? Juist, met een dubbel effect! Niet alleen de lente, maar ook jij speelt een rol. You make my day(s).  Ik heb het geprobeerd te verdringen, maar het lukt me niet. Wetende dat het niet kan, geniet ik toch van onze gesprekken. En droom zo nu en dan weg over jou. Maakt iets wat off limit is, het niet juist nog een stukje aantrekkelijker? Ik weet het niet, de situatie is erg verwarrend. Maar ondertussen geniet ik met volle teugen van de momenten waarop je me laat stralen.

Lentekriebels is a post from Mijn weblog.